Hukukun üstünlüğü ilkesinin temellerini İngiltere’nin Anglo-Sakson devrine, Germen asıllı kabilelerin Britanya’ya ilk yerleştikleri çağlara kadar götürebiliriz. Bu topluluklar, Roma hukukunun etkisi dışında kalmışlar ve kendi örf ve adetleriyle birlikte adaya göç etmişlerdi. Bu toplulukların hakimiyet anlayışı kralla halk arasında karşılıklı hak ve mükellefiyet temeline dayanıyordu. Kralın da halk gibi mükellefiyetleri bulunuyordu ve hiçbir zaman mutlak bir iktidar sahibi olarak görülmüyordu. Böylece, kralın üstünde uymak zorunda olduğu belirli bir örf ve adet hukuku karşısına çıkıyordu. Norman istilası, bu durumda bir değişiklik oluşturmuyor, Kral William kendisinin İngiltere’nin bütün kanunlarına bağlı kalacağına söz veriyordu. Norman istilasından II. Henry’nin tahta çıkışına kadar geçen sürede, İngiltere’de feodal düzen iyice güçlendi ve feodal bir aristokrasi belirmeye başladı. II. Henry, 1154’de tahta çıktığı zaman I. Henry’nin tahta çıkışını meşru göstermek için imzaladığı bir belgeyi tekrar imzalamak zorunda kalarak, feodal aristokrasinin gücünün etkisinde kalıyordu. II. Henry, tahtta bulunduğu vakitlerde kazandığı topraklarla sağlam bir krallık kurmuş, krallık yetkilerini kısıtlayan engelleri kaldırarak çıkardığı kanunlar ve merkezi otoriteyi güçlendiren aktiviteleri ile feodal aristokrasiyi etkisiz hale getirmişti. II. Henry’den sonra yerine gelen I. Richard (Aslan Yürekli Richard) aynı yolu izlemeye çalışmış ancak feodal aristokratların birleşerek isyan edişiyle karşı karşıya kalmıştı. Aslan Yürekli Richard’ın ölümüyle tahta geçen kardeşi John, feodal aristokratların büyük direnciyle karşılaştı. John, Fransız Kralı Philippe Auguste ile savaşa girmek istedi ve ordusunun ihtiyaçlarını karşılamak için feodal baronlardan yeni vergiler istedi. Baronlar, savaşa girmeyi ve yeni vergiler vermeyi reddettiler ve 6 Ocak 1215 tarihinde Kral John’dan, kendi hak ve hürriyetlerini belirten bir ferman imzalaması istediler. Bu ferman, zamanında I. Henry’nin imzaladığı fermandı. Baronlar, Kral’ın bu fermanı imzalamaması durumunda ayaklanacaklarını belirttiler. John, baronları oyalarken kiliseyi yanına çekmek istemiş ancak başarılı olamamıştır. Kralın isteklerini kabul etmemesi üzerine 5 Mayıs 1215’de baronlar, John’a karşı ayaklandılar. Baronların ordusu 24 Mayıs 1215 tarihinde Londra’yı ele geçirdiler. Baronların ordusu, Londra halkı tarafından sevinçle karşılandı. Çünkü halk; artan enflasyon, Üçüncü Haçlı Seferi’nin İngiltere’ye verdiği zararlardan ve ağır vergilerden bıkmış durumdaydı. Kral’ın yüksek rütbeli memurlarının da baronlara katılması ile başka bir çaresi kalmayan Kral John, 15 Haziran 1215 günü Thames ırmağı üstünde yer alan Runnymede kasabasında Magna Carta’ya mührünü basmak zorunda kalmıştır.